Maasroute

Met de zon in het vooruitzicht leek het me een goed idee om mijn derde icoonfietsroute te rijden.

De laatste rit die ik "comfortabel" in een stuk kon rijden, was de Maasroute. 66 km lang en aangezien ik deze keer geen chauffeur had, zat er niets anders op dan heen en weer te rijden, goed dus voor zo'n 132 km.

Er was wat verwarring over mijn vertrekpunt. Op de Icoonfietsrouteplanner lag dit aan knooppunt 14 aan de Quai du Barrage in Lixhe (Lieze). Het gpx-bestand laat je dan weer vertrekken in de Statiestraat te Kanne... Ik koos uiteindelijk voor de Icoonfietsrouteplanner...

Om 8:15 uur vertrok ik vanop mijn parkeerplaats richting Lixhebrug om van daaruit terug te keren en de volledige route te rijden.

Langs de linkeroever van de Maas ging het tot de sluis van Lanaye (Ternaaien). Deze sluis is enorm: 225 meter lang, 25 meter breed en een hoogteverschil van maar liefst 14 meter. Hiermee is het de grootste binnensluis van Europa.

Het ging nu even langs het Albertkanaal waar ik plots de Passerelle van Caestert zag. Voor geen geld van de wereld zou je mij over deze 195 m lange en 50 m hoge hangbrug krijgen!

In Kanne reed ik even verkeerd maar gelukkig vond ik snel de juiste weg en reed voor het eerst de grens over (om deze iets verder opnieuw te kruisen...).

Ik stopte even om een foto te nemen van het Kasteel Neercanne (het enige terrassenkasteel in Nederland) en mocht dan aan mijn eerste klim(metje) beginnen; de Muizenberg. Wanneer je zoals ik braaf de verkeersregels volgt en het fietspad neemt, doet dit nog meer pijn dan wanneer je de grote baan neemt. Een percentage van 15% kruipt toch wel in de benen...

Langs het Albertkanaal flirt je voortdurend met de grens om in Lanakerveld... het veld in te duiken.

Iets verder rijd je dan weer langs de Maas en de Zuid-Willemsvaart. U volgt nog?

Heel leuk was het rijden door het natuurreservaat Hochter Bampd waar de knisperende beukenootjes voor het nodige gekraak zorgden. Op de terugweg zou ik hier nog een zeer grote verrassing te zien krijgen...

Na zo'n 26 km was het tijd voor mijn tweede icoonfoto; de Maas in Herbricht. Ik nam hier ook de tijd voor mijn eerste bevoorrading (want niet ontbeten...).

In Vucht maakte ik tijd om wat foto's te nemen van "de Val van de Taifun".

In het natuurgebied Negenoord-Kerkeweerd te Dilsen-Stokkem zag ik op de Oude Maas twee tenten. Blijkbaar kun je hier aan glamping doen.

Aan Visitor Center De Wissen moest ik me inhouden om geen extra stop aan de brasserie in te lassen. Ter compensatie maakte ik dan maar een foto van King Noble aan het kunstwerk de Maas Keiker.

Hierna kwam ik terug in de bewoonde wereld waar er op de Markt van Maaseik een volgende icoonfoto wachtte. Alleen was het wekelijkse markt zodat ik al snel opnieuw de fiets op sprong.

In Aldeneik kon ik dan weer genieten van de bloemen in recreatiegebied Heerenlaak.

Nog even de Vissenakerplas in Kinrooi passeren en plots was daar het (voorlopig) einde van mijn tocht: Thorn. Er stond 70 km op de teller.

In Thorn, het witte stadje, besloot ik te lunchen. Een collega had me De Pannekoekenbakker aangeraden en dus besloot ik dan maar om een cola + koffie te drinken en als eten een zoete pannenkoek met bananen, ijs en slagroom. Boodschap van algemeen nut: het zijn grote pannenkoeken :-)

Te lang bleef ik echter niet zitten want de terugrit moest ook nog gebeuren en het zou wel eens kunnen regenen (wat uiteindelijk niet gebeurde).

In het begin dacht ik van: "Neen, geen tegenwind aub" en gelukkig ging de wind na een tijdje wel liggen...

In Maaseik was de wekelijkse markt nu bijna achter de rug en kon ik wel een deftige foto nemen...

Langs de Maas in Rotem nam ik nu een foto van het kunstwerk "Future Fossil" van Koen Vanmechelen.

Hét mooiste van deze tocht kwam bijna helemaal op het einde toen ik opnieuw door door het natuurreservaat Hochter Bampd reed en plots oog in oog stond met een kudde paarden. Je denkt dan dat je dit in de Camargue ziet maar in Lanaken? Dit zijn blijkbaar Konikpaarden, een van oorsprong in Polen en Wit-Rusland in het halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Minutenlang heb ik hier naar gekeken tot ik zeer voorzichtig te voet mijn weg langsheen de kudde baande.

Ik Kanne nam ik nog wat foto's van de kalkgroeven en reed dan rustig verder tot het eindpunt.

Uiteindelijk klokte ik af op 141 km en deed hier 7:50 uur over (inclusief pauzes). Zonder de pauzes kwam ik uit op 6:21 uur.

Ik was wat bevreesd dat deze rit eentonig ging zijn maar er valt genoeg te zien om je niet te vervelen!