BRM 200 - Den Denjer

Mijn allerlaatste BRM dateert van... 7 oktober 2023! Dit was de allerlaatste BRM in het kader van mijn Ride for Alzheimer project.

Ondertussen heb ik wel wat gefietst maar nooit nog de lange afstanden.

We zijn dus ondertussen drie jaar verder en dus ook drie jaar ouder... De afgelopen maanden speelde ik met de idee om nog eenmaal een project te doen maar was dus bang of ik het fysiek nog zou aankunnen...

Na heel wat uitstellen, had ik mijn oog laten vallen op de BRM 200 - Den Denjer met vertrek in Dendermonde. Organisatie was in handen van Steve De Ridder.

Voor het eerst zou mijn randonneursfiets King Noble zo'n afstand doen en voor het eerst zou ik ook een nieuwe eet- en drankstrategie uittesten (hierover meer in een apart blogbericht).

De weersvoorspelling beloofde een regenbui die van west naar oost trok dus hoopte ik dat we maar even nat werden...

Het vertrek was in café 't Peirt waar het al behoorlijk druk was. Ik werd heel gemoedelijk ontvangen door Steve en kreeg een jeton voor een gratis drankje. De meesten, mezelf incluis, namen een koffie.

Om 7:53 uur vertrok ik gewoontegetrouw als eerste met als metgezel... de miezer!

Zoals jullie wel opmerken, weinig tot geen foto's van het eerste gedeelte. De reden is niet ver te zoeken, nl, regen, regen, regen...

Via Denderbelle, Wieze (Callebaut), Moorsel, Affligem en Teralfene kwam ik aan het station van Liedekerke. Een kleine onoplettendheid hier was voldoende om de verkeerde kant van het station te nemen. Gelukkig had ik dit vrij snel door.

Iets verder stond een grote groep randonneurs (die me uiteraard al even tevoren waren voorbij geraasd) langs de kant waar iemand lekke band had. Ik had na een uur 22 km achter de rug en stopte aan een bushokje om een gelletje te nemen. John Partington van Audax Belgium die steevast enkele ritten vanuit Tervuren organiseert, passeerde me en vroeg of alles ok was.

Het ging nu verder richting Pajottenland en in Kester passeerde ik opnieuw de witte bollen die deel uitmaken van het communicatiecentrum van de NAVO. Blijkbaar zijn deze ballonnen uit kevlar gemaakt en beschermen deze de satellieten...

Na twee uur en 43 km werd de regen erger en erger en ik schuilde in een bushokje in Heikruis om kort te bevoorraden.

Het was hier dat we de meeste hoogtemeters maakten maar door de regen was het niet bepaald genieten. Het ouder worden zorgt er bij mij ook voor dat ik steeds voorzichtiger de afdalingen neem.

In Petit-Enghien (Lettelingen) zat ik plots in Franstalig België. Dorpen zoals Steenkerque en Horrues brachten me in Neufvilles waar in Café Ô'Sports de eerste controle lag. Er stonden ondertussen 69 km op de teller en ik was 3:12 uur onderweg.

Tradities zijn er om in ere te houden dus nam ik een koffie en een cola. De beide drinkbussen werden aangevuld met isotoon poeder en na deze deugddoende droge pauze kon ik opnieuw op weg.

Masnuy-Saint-Pierre, Masnuy-Saint-Jean en Erbisoeul brachten me in de buurt van Herchies. De regen viel nu met bakken uit de hemel en na 4 uur stuurde ik een bericht dat ik even pauze nam onder de toegangspoort van een vierkantshoeve.

Via Stambruges en Blaton arriveerde ik uiteindelijk in Bon-Secours. Hier staat de Basilique Notre-Dame de Bon-Secours. Deze basiliek werd opgetrokken op de plaats waar in de middeleeuwen een eik verrees, die als grenspaal diende tussen Péruwelz, Condé en Blaton. Het huidige gebouw dateert van 1892. Grappig is wel dat, wanneer je rond de basiliek rijdt, je even in Frankrijk bent...

Van Péruwelz had ik al gehoord maar plaatsen zoals Thumaide, Ramegnies, Tourpes, ... ?

Blicquy zei me dan weer iets maar voorlopig weet ik nog niet waarom...

De tweede controle was een vrije controle in het centrum van Ath. Eerst dacht ik binnen te gaan in de ijsjeszaak Glam'Ath maar uiteindelijk werd het een cafeetje (?) waar ik opnieuw een koffie en een cola dronk. Er stonden nu 133 km op de teller en ik had hier 6:02 uur over gedaan.

Het kanaal Blaton-Ath bracht me uiteindelijk aan de bron van de Dender (den Denjer). Vanaf hier zou het via de Ravel W1, ... steeds langs de Dender gaan.

O.a. Lessines, Deux-Acren (bekend van Claude Criquielion) passeerde onder of naast de wielen.

En plots stond ik in "Gisbergen"! Ik stuurde dit naar mijn vriendin die het niet op de kaart vond :-) Toen ik zei dat dit Geraardsbergen was, kreeg ik te horen dat ik blijkbaar nog genoeg energie had om haar erin te laten trappen ;-) Geen Muur maar gewoon de Dender af (oef!!!)

Iets verder begon het "huizen" kijken zoals het Kasteel van Boelare. Blijkbaar is dit nu een rust- en verzorgingstehuis.

Domein de Gavers zal wel bij meerdere mensen een belletje doen rinkelen maar nu geen ontspanning maar wel inspanning!

Ik passeerde Ninove en in Pamel zag ik het standbeeld van den "Dikke van Pamel". Ik heb het opgezocht en eigenlijk is dit een intriest verhaal waar een corpulent iemand een kermisattractie werd. Bekijk ook de reportage op Ring TV...

Aan Fietscafé 't Sas in Liedekerke nam ik mijn laatste pauze. Even twijfelde ik nog om binnen te gaan maar de beentjes lieten zich stilaan voelen en dus vond ik het raadzamer om niet te veel tijd meer te verliezen

In Erembodegem wreef ik me de ogen uit toen ik Residentie Denderhof zag. Ik heb geen prijzen van deze appartementen gevonden...

Van in Aalst begonnen de beentjes toch stilaan te zeggen dat ze dit niet meer gewoon waren...

Via Hofstade, Gijzegem, Oudegem en Appels bracht King Noble me toch opnieuw in Dendermonde.

Steve De Ridder was blij dat er weer iemand toekwam en trakteerde me op een welverdiend biertje ;-)

Iets later arriveerde ook Luc Thienpont en praatten we over vanalles en nog wat na.

Uiteindelijk heb ik er afgerond 9:10 uur over gedaan, met rustpauzes inbegrepen 11:20 uur. De gemiddelde snelheid was 22 km/u (exclusief rustpauzes).

Het heeft me heel veel deugd gedaan om te zien dat ik het op mijn manier nog aankan. Het vertrouwen was door allerlei omstandigheden wat aangetast maar ik weet nu dat het nog lukt.

Tot slot nog een dikke dank u aan organisator Steve. Heel tof om als "nieuweling" zo ontvangen te worden. Ik kijk ook steeds met het nodige respect naar alle organisatoren die er toch steeds al die moeite in steken om ritten uit te stippelen en te blijven wachten op de late vogels ;-)